Kayseri Büyükşehir Belediyesinin 12-26 Mayıs tarihleri arasında düzenlediği Tiyatro Festivalinde S.Burhanettin AKBAŞ ve Ebru HOROZ’un birlikte hazırladıkları “İstiklal” isimli oyun, üç ödül birden kazandı. 30 Mayıs 2008 Cuma günü Şehir Tiyarosunda gerçekleştirilen törende İstiklal oyununa Jüri Özel Ödülü, en iyi kostüm ödülü ve oyuncumuz Nihat GÖK’e de en iyi oyuncu ödülü verildi.

Kimi ahu bakışlı, kimi yayla kokuşlu
Turnalar gördüm ki katar katar
Kimi keklik sekişli, kimi sümbül nakışlı
Nice ceylanlar geçti önümden

Dağlar önümde bir bir eğilirdi
Mağrur bakardım kartal yuvalarından
Şimdi kayalara baş eğdim ben
Göğsümün kafesi taşır ağırlığını

Gökyüzünde sensiz dolaşamam artık
Dağların zirvesi cezb etmez beni
Hani kartallar yalnız uçardı
Öyleyse gözlerim niye arıyor seni?

S.Burhanettin Akbaş

*Bir gülümseme için hiç kimse, ona ihtiyaç duymadan yaşayacak kadar zengin ve kuvvetli değildir.

Hayatla röportaj yaptığımı gördüm rüyamda.

“Benimle röportaj mı yapmak istiyorsun?” diye sordu Hayat.

“Zamanın var mı?” diye sordum.

Gülümsedi.

“Benim zamanım Sonsuzluk” dedi Hayat. “Ne sorular var yüreğinde?”

“İnsanlarla ilgili en çok neye şaşıyorsun?” diye sordum.

Hayat yanıt verdi.

“Çocukluktan sıkılıp büyümek için acele ediyorlar, sonra yine çocuk olmanın özlemini duyuyorlar. Para kazanmak için sağlıklarını kaybediyorlar, sonra sağlıklarını kazanmak için paralarını kaybediyorlar. Gelecekle ilgili edişelenmekten şimdiyi unutuyorlar. Sonra da ne şimdiyi ne geleceği yaşayabiliyorlar. Deneyim iyi bir öğretmendir diyorlar ama deneyimin faturasını ödemek istemiyorlar. Hayatlarını kazanmak için eğitim alıyorlar ama yaşam ustası olmayı bilmiyorlar. Bu nedenle de, hiç ölmeyecekmiş gibi yaşıyorlar, hiç yaşamamış gibi ölüyorlar.”

Hayat elimi tuttu.
Bir süre sessiz kaldık.Derin bir nefes aldım.
Ona, insanların neleri öğrenmelerini istediğini sordum.

Hayat yanıtladı. » Read the rest of the entry..

Her gece bahçende öten bülbülüm
Al kanlara boyandı beyaz gülüm
Acılar bal olmaz susmaz ki dilim
Bu çılgın Andelip seviyor seni

Hazan mevsiminde, her dolunayda
Yılın her mevsiminde her bir ayda
Aşkımı söylesem bana yok fayda
Bu çılgın Andelip seviyor seni

Senin için geceler boyu öterim
Gül bahçesinde gam ile biterim
Gözlerine bakar, erir giderim
Bu çılgın Andelip seviyor seni

Bahçemdeki güller aşk için açar
Bende ateş var, figan var, feryat var
Duy sesimi ne olur sevgili yar
Bu çılgın Andelip seviyor seni

Beyaz güller neden kana bulanır?
Çılgın bülbül sabaha dek dolanır.
Yalnızlığım kederime ulanır
Bu çılgın Andelip seviyor seni

O yüzden sevenlerden gitmez sızı
O yüzden ki gülün rengi kırmızı
Kırılsa da bir gün aşkımın sazı
Bu çılgın Andelip seviyor seni
Her seher bir güle bak, unutma beni!

S.Burhanettin AKBAŞ

Hayatta; İki cebin olmasına dikkat et..
Bir cebinde paran pulun..
Diğer cebinde ise Dostların bulunsun..

İki cebin para dolu olsa bile
Hiç çevren,dostun
Yoksa yanında..
Belki birçok şeyi çözersin ama
Herşeyi değil..

Yeterli paran olmayıp
İki cebinde de
Sadece dostların varsa
Fazla bir şey bekleme
Paran olması şart..

En iyisi ve en akıllıcası
Bir cebinde para
Öbür cebinde dostlarının
Olmasıdır.. » Read the rest of the entry..

Seni görmek diledikçe gönlüme bakarım
Seni getiren yollara türküler yakarım

Sana ancak bana doğru yürümek yaraşır
Saçlarını o yollarda sürümek yaraşır

Yollara sular dökün, müjde verin güllere
Seyrana dursun hepsi bayram oldu dillere

Canımsın cananımsın yar yoluna öldüğüm
Bir demet gül gibi yollarına döküldüğüm

Acılar tatlı oldu, dirilttin ölüleri
Aşkın ile öldürdün biçare dirileri

Yağmurun birgün dinmeyeceğinden,
hiç bitmez görünen hayat ırmağının,
birgün kurumayacağından,
sizi alıp diyardan diyara gezdiren rüzgarın
duruvermeyeceğinden…
Emin misin?
Hep atan yüreğinin duruvermeyeceğinden,
gören gözünün hep göreceğinden,
duyan kulağının hep duyacağından…
Emin misin?
“Ben olmazsam olmaz” dediğin işlerin,
asla sensiz yapılamayacağından,
sen olmazsan dünyanın duruvereceğinden,
seslendiğinde titrettiğini sandığın şu dağların,
hep emrinde olacağından…
Emin misin?
Sana uzanan ellerin hep yanında olacağından,
yüreğini verdiklerinin birgün sırtlarını dönüp gitmeyeceğinden…
Emin misin?
Boynuzsuz koyunun,
boynuzlu koyundan hakkını alacağı günde,
balıklardan kuşlara,
ağaçlardan güneşe,
üzerindeki mesajları okuyup anlamadığın yaratılmışların senden şikayetçi olmayacağından..
Emin misin?
Karanlığın içinde kaybolup giden çığlıkları duyabildiğinden,
yüreğindeki ışıktan başkalarına da verebildiğinden..
Emin misin ?
Güzel bir hayat yaşadığından,
yapabileceğin herşeyi yaptığından…
Emin misin?
Bütün bunlar için bir kere daha fırsatın olacağından…
Sahiden Emin misin?….

Sular yükselince, balıklar karıncaları yer..
Sular çekilince de karıncalar balıkları yer…
Kimse bugünkü üstünlüğüne ve gücüne güvenmemelidir. ..
Çünkü kimin kimi yiyeceğine..
“Suyun akışı” karar verir…
Bir Afrika Atasözü
Gidene kal demeyeceksin. ..
Gidene kal demek zavallılara,
Kalana git demek terbiyesizlere,
Dönmeyene dön demek acizlere,
Hak edene git demek asillere yakışır.
Kimseye hak ettiğinden fazla değer verme,
yoksa değersiz olan hep sen olursun…
Düşün…
Kim üzebilir seni senden başka?
Kim doldurabilir içindeki boşluğu sen istemezsen?
Kim mutlu edebilir seni, sen hazır değilsen?
Kim yıkar,yıpratır seni sen izin vermezsen?
Kim sever seni, sen kendini sevmezsen?
Herşey sende başlar, sende biter…
Yeter ki yürekli ol,
tükenme, tüketme, tükettirme
içindeki yaşama sevgisini…
Hep hatırla:
“Çaresizseniz, Çare “SİZSİNİZ”…

Sevgi, bütün insanlığı ve evreni sevmektir.

İnsanı çevreleyen her şeyin tek anlamıdır.

Kim olursan ol, mutlak hâkim sevgidir.

Sevgi yaradılışın sırrıdır.
Sözlükte sevgi; insanı bir şeye veya bir kimseye karşı yakın ilgi ve bağlılık göstermeye yönelten duygu olarak geçer.
Sevgi denildiğinde genellikle akla ilk önce, iki karşı cins arasındaki duygusal çekim gelmekteyse de,aslında sevgi, yöneldiği hedefe ve biçimlerine bağlı olarak büyük çeşitlilik gösterir.
Sevgi,tüm insanlığın uzun bir tekâmül yolculuğu ile ulaşacağı özdür.
Çıktığı varlığa yeniden kavuşmasıdır.
İçindeki gizli Tanrısallığa ulaşmasıdır.
Hayat ve olumsuzluktur.
Sevgiyi benliğine ve çevresine yaymak öz varlığı ile buluşmaktır.
İlahilikle birleşmedir.
En üstün şuur haline geçmektir.
Zamanında söylemek,paylaşmaktır.

Mevlana’nın dediği gibi:

Beri gel beri; daha da beri.
Ama lütfen sevgiyle gel; sevgiyle.
Mademki,sen bensin,ben de senim.
Niye,şu senlik benlik bağı?
Ne ben benim, ne sen sensin, ne sen bensin.
Hem ben benim,hem sen sensin,hem sen bensin.
Ben seninle o hale geldim ki, sen ben misin, ben sen miyim diye şaşırıyorum.

Yunus Emre’nin en önemli yönü; bilinçli bir hümanist oluşudur.
Yunus Emre’den sevgi üzerine bir örnek:

Ben gelmedim davı için,
Benim işim sevi için,
Dostun evi gönüllerdir,
Gönüller yapmaya geldim.

Sevginin boyutları,gönül gibi sınır tanımaz,evreni sarar sarmalar.
Sevgi,körü körüne olmayıp bilinçli olduğundan,sınırsızdır ve çok daha yüce boyutlara ulaşır.
Sevgi,duyup düşünerek ve anlayarak yaşanan bir duygu olup hiçbir karşılık beklemez.
Sevgi,evrenin ana maddesi,en temel öğesidir.
Sevgi,DNA sarmalında olduğu gibi Birlik’dir.
Sevgi özgürlüktür.
Sevgi evrenseldir.
Aşk ikidir,Sevgi bir!