Yıllardır mutluluğu mala, mülke ve ihtiyaçlara endeksledik durduk.
-Hele bir evim olsun o zaman…
-Arabayı bir aldık mı gel keyfim gel!
-Şu para bir çıksa, bak neler oluyor o zaman.
-Tatil bir gelsin, ayaklarım yerden kesilecek.
Evler, arabalar alındı. Parasız günler, paralı günlere döndü. Sınavlar bitti, tatil döndü ama ey mutluluk sen nerdesin?
Maddeyle alakalı görülen mutluluklar gelip geçici… İnsan, maddeye karşı doyumsuzluk gösteriyor. Halbuki mutluluk, -mal, canın yongası olmasına rağmen- gücünü maddeden almıyor. Ev, araba, eşya, madde bir noktaya kadar önem taşıyor. Sadece karın doyurmaya, gösterişe ve süse dayandırılan mutluluk, aslında mutluluk bile sayılamaz.
» Read the rest of the entry..
Hello and welcome to the preview page of freicurv 2.0 theme by