Yediyordu Elif kağnısını,Kara geceden geceden.Sanki elif elif uzuyordu, inceliyorduUzak cephelerin acısıydı gıcırtılar,İnliyordu dağın ardı, yaslaHer bir heceden hecedenMustafa Kemal’in kağnısı derdi, kağnısınaMermi taşırdı öteye, dağ taş aşardı.Çabuk giderdi, çok götürürdü Elifçik,Nam salmıştı asker içinde.Bu kez yine herkesten evvel almıştı yükünü,Doğrulmuştu yola önceden önceden.
KIZLAR KORUSU
Yol kapalı, yol uzun, tan yeri karanlıkYürür Atatürk elinde ışık…Geceler mi çöktü? Karalar mı bastı?Çatılar mı göçtü? Damlar mı yıkık?Yetişir Atatürk imdada o zaman,Atatürk başta o zamanİşte Atatürk o zaman büyükHer çelik göğüslü, kaya omuzlu!Düşman binlerle, engel yüz bin!Doruklar yüce / tepeler şahin,Okla, kılıçla kesildi önün!Mahmur Dağı’nın başında bir duman, bir dumanMustafa Kemal’in başında daha bir dumanDağ düşünür gündüz gece başından duman gitmez,Dağların başında duman eksik olmaz.Soy yiğidin başından duman eksik olmaz.
ERKEK KOROSU
Gene de onun buyruğu: İleri!Yüreği, soluğu ileri…Ordular, atılın ileri!Kartallar sınırdan sınıra uçun!…Yiğitler, koşun ileri!Nasıl atıldındı/ düşmana acınlaEllerin kanda, kırılmış kaburganNasıl döğüştündü / yenilmez gücünle,İnmeden bir soluk atındanBüyüktü savaşın, büyüktü ulusun da,Bastığın toprak kahraman.Mustafa Kemal’i gördüm,Bir şeyler süzüldü ışık ışık içime.Daha dağ, daha kaleyim.Bir başlasın top sesleri hele,Afyon’a girmezsek iki saatte,Öleyim diyor…Mustafa Kemal’in mangasında,Korkudan eser yok.Günlerdir yarı aç, yarı tokBir kaşık tuzu bulunsun diye vatan macerasında,Paşalar paşanın kumandasındaZaferden zafere koşuyor.
KIZLAR KORUSU
Sana bağlandı gönüller o gün,Baş kodu yoluna başı olanSana eklendi sevdiler, saygılar,Yüceydin daha da yüceldin o zaman…Atatürk bir destan oldu koskoca.Açıklar, açlar, yenikler, yitikler,Bir uçtan bir uca / çırpınan bir vatanİnişler, yokuşlar, göçüşler, çöküşler,Kağnı kağnı ateş, oluk oluk kan.Nineler dizlerini uzattı başına,Analar saçlarını örttü üstüne,Yorgun kanatları, omuzları kan…Saf saftı ölüler meydanlarda,Vurulmuş devlerdi açıkta yatan.Göz seni görmeyince / kör oldu o gün,Bir seni bulmayan umutsuzdu.Adını anmayan mutsuzdu.İzinde yürüyen yol aldı o gün.Yaşatarak öğretmek senin elindeSonsuz ders, tek hayat, bize bayraktanSeni özledikçe bellemek güzelFikir- toprak oldu vatan, gerçek topraktan.
ERKEK KOROSU
Ömrün koskoca bir acıydı, Atatürk,Kimse çekmedi sencileyin.Baş baştı / yüreğin göz gözdü.Karaydı geceler doğularcaBir sen güneşçe gülerdin.İnanın dedin / ulusa inanıncaGüvenin dedinGit hemşerim git kardeşim toprağına yüz sürOdur karşı kıyıdan cümlemizi düşünürResimlerinde bile melül mahzun düşünürAtatürk’üm kabrinde rahat uyumak ister.
ORTAK KORO
El ele çıktık yola seninle,Sen eyittin / biz eyittik seninleAteşe, ölüme gittik seninleİşte önümüz / sonumuz seninleYa varız / ya yoğuz seninle…Sen gel bize gene / Atatürk !Yürü bizimle / ölüme / dirimeHep sen ol bizimle, Kal bizimle,Yürü bizimleAra, bul bizimle,Hep sen ol bizimleAtatürk.
Yorum Yazın